Dauðsfall og sorg
Þú hefur kannski ekki upplifað það ennþá en það er óumræðilega erfitt að missa einhvern sem manni þykir vænt um.
Það er erfitt að lýsa sorg. Kannski eru það bara þeir sem hafa kynnst því hvernig það er að missa einhvern sem geta það. Sorgin er sár og það getur jafnvel gerst að maður óski þess að maður væri sjálfur dáinn. Það getur verið svo sárt þegar manni finnst tilveran vera litlaus og allt vera svart.
Sum okkar lifa lengi áður en við kynnumst því hvernig það er að missa einhvern nákominn. Aðrir kynnast því strax sem börn. Ef dauðinn ber óvænt að dyrum, eða fólk deyr ungt, veldur það áfalli og við getum upplifað andlegt kreppuástand.
|
Á árunum 2001-2003 létust sjö ungmenni á aldrinum 13-18 ára í umferðinni.
Af þeim voru 3 drengir og 4 stúlkur.
Alls létust 19 ungmenni á aldrinum 13-18 ára á sama tímabili.
Alls létust 230 einstaklingar undir 60 ára aldri á árinu 2003
Heimild: Umferðarstofa og Hagstofa Íslands.
|
Ef þú vilt vita meira um það hvernig maður lærir að lifa með sársaukanum, sorginni og kvíðanum eftir að hafa misst einhvern náinn, smelltu hér
Þegar móðir Marteins dó
Þegar Marteinn er 12 ára skilja foreldrar hans. Fyrst býr hann hjá mömmu sinni, ásamt systrum sínum tveimur, en síðan flytur hann til pabba síns og nýju konunnar hans.
Sambandið milli Marteins og stjúpmóður hans er ekki gott og þegar hann er 16 ára deyr mamma hans eftir stutt veikindi. Í dag er hann í menntaskóla. Marteinn hefur syrgt móður sína mjög sárt og fengið sálfræðihjálp. Þó er hann mjög kvíðinn og á erfitt með að sætta sig við að það er erfitt að tala kvíðann frá sér.
Ef þú vilt lesa meira um sögu Marteins, sorgina og kvíðan og hvernig honum gekk í lífinu, smelltu hér
Kvíði
Við könnumst öll við kvíða og hræðslu. Við finnum helst fyrir þessum tilfinningum þegar við lendum skyndilega í erfiðum kringumstæðum. Stundum finnst okkur kvíðinn ekki beinast að neinu sérstöku en yfirleitt má þó rekja hann til ákveðinna orsaka. Kvíði er slæm tilfinning; við getum fundið fyrir hraðari hjartslætti, andþyngslum, svita, vöðvaspennu, magaverk og hendurnar verða oft rakar og kaldar. Ef um almennan kvíða er að ræða varir hann stutt og hefur sjaldan langvarandi áhrif á líf okkar. Ef um óeðlilega mikinn kvíða er að ræða, eða jafnvel það sem kallað er ofsakvíði, er líklegt að maður geti ekki fundið ástæðu kvíðans og hafi enga stjórn á honum. Þá getur manni liðið svo illa að maður heldur að maður sé líkamlega veikur og jafnvel að maður sé að deyja.
|
|
